نیتت را بنویس؛ کتاب باز میشود، غزلی از دیوان برمیخیزد و مفسر تاروش همان غزل را برای نیت تو میخواند.
نیتت فقط برای همین خواندن فرستاده میشود و ذخیره نمیشود.